Eerste week “A Different Kind Of Truth”

Het nieuwe album van Van Halen album A Different Kind Of Truth is in verschillende charts in de top 10 binnengekomen.

De band heeft echter Adele in de Billboard top 200 niet van de 1e plaats af kunnen stoten, maar kwam binnen op nummer 2. Bij de rock en de hardrockalbum chart wisten ze wel ogelijk de 1e plaats te behalen.

In Canada kwam het album binnen op plaats 3 en in Duitsland op de 8ste plaats. Ook in Nederland kwam Van Halen binnen op plaats 12 van de album top 100. Belgie heeft waarschijnlijk minder fans, want daar komt het album binnen op plaats 83.

A Different Kind Of Truth weet ook in Groot Brittannie de top 10 te bereiken. Het album komt binnen op de 6e plaats.

Van Halen – A Different Kind Of Truth

Tattoo

De eerste track van het album is vrij commercieel en ook als eerste single gekozen. Eddie is weer te horen als vanouds.

She’s the Woman

Dit nummer heeft Van Halen in 1976 als demo opgenomen, maar nooit op een album verschenen. Schitterend nummer.

You and your blues

Een rustig nummer,  met een geweldige gitaarsolo

China Town

Dit nummer opent gelijk met het snelle gitaargeluid van Eddie en is Alex weer goed te horen.

Blood & Fire

Goede zang van Dave, met een lekker refrein. Dit nummer tip ik als volgende single.

Bullethead

Een lekker up tempo nummer. Wat moet ik er van zeggen? Gewoon goed!!!

As Is

Begint met het ouderwetse Alex van Halen geluid. Het begint rustig en dan is Eddie te horen waarom hij een van de beste gitaristen ter wereld is.

Honeybabysweetiedoll

Dit nummer begint met allerlei vreemde geluidjes, maar al snel horen we de bekende Van Halen sound. Hoewel het wel wat lijkt op rap.

The Trouble With Never

Haalt het oude Van Halen geluid weer terug. Koortjes en tweede stemmen zoals dat vroeger ook was..

Outta Space

Wederom een geweldig rocknummer

Stay Frosty

Dit akoestische nummer begint rustig, maar op het eind vliegen de vonken er af en doet mij denken aan het nummer  Ice Cream Man.

Big River

Ook hier is het net of Van Halen nooit weg is geweest, mooie drum en gitaar partijen. De solo doet mij denken aan Right Now.

Beats Workin’

Het laatste nummer van A Different Kind Of Truth alweer. Gewoon een lekker nummer.

Al met al een ijzersterk album met rustige nummers maar ook harde en snelle songs.  De zang van .David Lee Roth  vind ik verbeterd, Eddie van Halen Speelt zoals altijd de sterren van de hemel, Alex van Halen ramt er op los alsof hij nog 18 jaar is en Wolfgang van Halen is een waardige opvolger van Michael Anthony.

Een aanrader voor iedere rockfanaat.

Riot

Riot is in 1975 opgericht door gitarist Mark Reale. De band had grote successen in de in de jaren tachtig en negentig.  De band heeft een langlopende succesvolle geschiedenis maar kende een zeer groot verloop in de bezetting.

Mark Reale, toen gitarist bij Kon-Tiki en drummer Peter Bitelli trokken bassist Phil Feit en zanger Guy Speranza aan voor de opname van een demo van vier nummers. Vrij snel werd ook toetsenist Steve Costello aangetrokken. Hoewel de nummers op de demo het niet haalden kreeg de groep een contract bij Fire-Sign Records

Phil Feit wordt vervangen door Jimmy Iommi en het eerste album Rock City wordt opgenomen. De Britse DJ Neil Kay introduceert hen in het Verenigd Koninkrijk en dit laat hen toe het tweede album Narita op te nemen. Gedurende de opnames wordt Kouvaris vervangen door Rick Ventura. De band mag als support act bij de Amerikaanse tour van Sammy Hagar spelen en Capitol Records is bereid Narita wereldwijd uit te brengen, indien Riot, Sammy Hagar ook op de UK-tour vergezeld.

Na de tour verliest Capitol interesse in de band, en het is Arnell en Loeb, het management van de band die de verdere promotie financiert. Capitol stemt hierna in in de opname van een derde album, Fire Down Under. De platenfirma was evenwel ontevreden met het resultaat, en weigerde het album te verdelen. Met de steun van management en fans wordt een akkoord bereikt. De band tekent bij Elektra Records die het album direct uitbrengen. Het zou het best verkopende album van de groep worden. De single haalt de Billboard Hot 100.

Guy Speranza (overleden in 2003 aan kanker) verlaat in 1981 de band uit religieuze overwegingen en wordt vervangen door Rhett Forrester. In 1982 wordt Restless Breed opgenomen. Forresters gedrag en nieuw Elektra management leiden tot een einde van het platencontract. Bij de fans ontstaat ook verwarring tussen Riot en Quiet Riot, op dat moment enorm populair met hun Slade-cover “Cum on Feel the Noize”. Hun volgende album in eigen beheer en uitgebracht op het onafhankelijke Canadese label Quality Records, Born in America kan het tij niet keren en de band valt uit elkaar.

In 1986 komt Riot terug en weet een contract met CBS Records af te sluiten. In 1988 verschijnt het album Thundersteel en in 1990 The Privilege of Power.  In 1990 volgen nog een paar personeelswijzigingen. Het Nightbreaker album uit 1993 wordt het laatste voor manager Steve Loeb die in 1995 door Reale wordt bedankt. De daaropvolgende jaren kent de groep een opvallend stabiele bezetting en enkele goed onthaalde albums zoals Brethren of the Long House uit 1996, Inishmore en Shine On  uit 1998 en Sons of Society uit 1999. Na Through the Storm uit 2002 is Army of One uit 2006 voorlopig het laatste album van Riot.

In 2011 maakte de band een comeback met het album  Immortal Soul.

Oprichter Mark Reale, overleed op 25 januari 2012 aan de ziekte van Crohn, een ziekte waarmee hij bijna zijn hele leven kampte. Mark lag de laatste twee weken van zijn leven in coma als gevolg van subarachnoïdale bloeding.

Chickenfoot

Supergroep Chickenfoot werd in 2008 opgericht in de Verenigde Staten. De band bestaat uit gitarist Joe Satriani , drummer Chad Smith (Red Hot Chili Peppers), bassist Michael Anthony (ex-Van Halen) en zanger-gitarist Sammy Hagar (ex-Van Halen).

Het eerste album van de band verscheen in  juni 2009. In dat jaar kwam de band ook twee keer naar Nederland. Het eerste optreden gaven ze op 26 juni 2009 in de Waerdse Tempel te Heerhugowaard. Nog geen 3 weken later traden ze op tijdens Bospop in Weert.

In september 2011 verscheen het tweede album van de band met de titel Chickenfoot III. Ook nu komt Chickenfoot op 12 januari 2012 naar Nederland voor een optreden in 013 te Tilburg.

Update: 19-02-2012

Deep Purple

Jon Lord startte in 1968 met een band onder de naam Roundabout, maar na tegenvallend succes vertrokken de drummer en de bassist. Daarna kwamen Nick Simper, Ian Paice en Rod Evans als vervangers.

Deep_purple Ze wijzigden hun naam in Deep Purple, en namen de single Hush op, en werd gelijk een hit. De single werd gevolgd door Kentucky Woman, waarna ook de eerste lp Shades Of Deep Purple. verscheen. De plaat was matig succesvol, waarop de band besloot de tweede lp The Book of Taliesyn uit te brengen. Deze elpee had wel succes, en de weg voor Deep Purple lag open. De samenstelling bestond toen uit Ritchie Blackmore, Rod Evans, Jon Lord, Ian Paice en Nick Simper.

Met het overkomen van Roger Glover en Ian Gillan van Episode Six naar Deep Purple slaat de groep een andere weg in. Het succes komt met het album Deep Purple in Rock. In de zeventiger jaren stond de band te boek als “progressief” of als “underground”. De periode die volgde leverde de bekendste albums op. De samenstelling van de groep was Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord en Ian Paice (MK2). Na het succes volgde echter de desintegratie, de groep trad niet meer samen op en een aantal van de leden nam solo-albums op. In de tachtiger jaren volgde een reunie. Maar ook hier liep het weer uit op onderlinge problemen, met Gillan en Blackmore die de band verlaten en vervolgens Gillan die weer terugkeert.

Deep Purple scoorde grote hits, waarvan in Nederland Child in Time en Smoke on the Water het bekenste zijn. De band bestaat nog steeds en treden ook regelmatig weer op.

The Hollow Men

Opgericht in 2001 door vier vrienden uit Goes en Zierikzee die elkaar kennen uit de Zeeuwse rock- en metalscene. Noemen zich aanvankelijk The Speed Kings en doen ook hun eerste optredens onder die naam, maar aangezien er al een aantal andere bands en artiesten onder deze of soortgelijke namen optreedt wijzigt men het al snel in The Hollow Men, naar hun eerste zelfgeschreven nummer. 

De eerste reacties zijn wisselend, varierend van positief tot juist bepaald niet (“mietjesmuziek” en “emo-crap” is hoe een aantal puristisch ingestelde headbangers het omschrijven), anderen zijn dan juist weer verrassend (“jullie muziek doet me nogal aan Blur denken”) maar er is vooral veel onbegrip van mensen die niet weten of ze dit nou Hardrock, Garagerock, Powerpop, Heavy Metal, Stonerrock of misschien toch gewoon Rock n Roll zouden moeten noemen.

In 2004 brengen ze hun eerste demo uit. Ondanks dat deze met zeer minimale middelen en het budget van een schoenendoos is opgenomen zijn de reacties hierop verrassend positief. Er worden vergelijkingen gemaakt met Screaming Trees, Queens Of The Stone Age, Foo Fighters en Entombed.

“Vette rock, dat is het!” – Aardschok

“De sterke songs zijn gejaagd, stoer, intens, poepmelodieus en hebben een licht psychedelisch randje” – OOR

“Het staat werkelijk als een huis” – NOOT (nieuwsblad voor de Zeeuwse popmuziek)

2006: inmiddels zijn we twee jaar, vele optredens (waaronder supports voor helden als Dead Moon en Peter Pan Speedrock) en een bezettingswijziging verder en is de tweede release van The Hollow Men een feit. Het plaatje oogst wederom de nodige lof. Aardschok roemt het samenspel van de band en de fluwelen strot van zanger Remko en het webzine stonerrock.com schrijft: …check these guys out. They’re good and catchy, fun and quirky, and worth your time. 

Kritiek is er ook van popscribenten die van mening zijn dat de band eens een keuze zou moeten maken tussen metal stevige indierock. Niet dat de heren zich veel van deze kritiek aantrekken aangezien die het veel te druk hebben met optreden. Naast Zeeland worden ook Groningen, Zuid-Holland, Brabant, Limburg tot zelfs Het Huis Van Bewaring te Antwerpen aangedaan. Het hoogtepunt van 2007 is ongetwijfeld de clubtour die de band doet met de Britse Heavy Metal-veteranen Diamond Head.

…en inmiddels is het 2008 en verdelen de heren hun tijd tussen het schrijven van nummers voor hun volgende release en vooral veel optreden. Binnenkort misschien bij U?

Biografie met dank aan: Robbert (Basgitarist)

Transentience

Transentience is opgericht in de lente van 2005 door gitarist Kristof Elst. Door het aantrekken van drummer Kees Huiszoon en Bassist Rene Bouwer, ontstaat er een solide en ritmische basis waarvanuit de eerste songs gecomponeerd worden. Later dat jaar word Transentience uitgebreid met de komst van toetsenist Joop de Rooij en Zangeres Carmen Agsteribbe. Deze laatste 2 muzikanten vullen de melodieuze lijnen aan binnen het bestaande muzikale concept en Transentience is dan compleet!

De muziek van Transentience laat zich het best beschrijven als symfonische metal met progressieve en gothic invloeden. Door de verschillende achtergronden van de leden van Transentience ontstaat er een gedurfde muzikale mix die oorstrelend gevoelig, maar ook bikkelhard en rauw kan zijn. Klassieke zanglijnen in combinatie met prachtige subtiele synthesizer-sounds worden afgewisseld met ruwe gitaar/bas riffs, ondersteund door het opzwepende ritmes van de drums. Door deze diversiteit in stijlen is het lastig om Transentience binnen een bestaand kader te plaatsen. De beste beoordeling is dan ook een optreden bij te wonen. Alle muzikanten hebben reeds jarenlange ervaring in binnenlandse en buitenlandse podia en weten het publiek te boeien vanaf begin tot eind.

In September 2007 heeft zangeres Carmen de band verlaten. Doordat er enkele concerten waren gepland heeft Joyce Dijkgraaf tijdelijk haar plaats ingenomen. Inmiddels is het de overige bandleden gelukt om een geschikte opvolgster te vinden. En dit is Melaina Mulder geworden.

De band heeft de ep Paradox opgenomen, maar besloten er daarna mee te stoppen. Zangeres.Melaina richt met gitarist Harry Loisios’ de Gothic/Metal band 300 Wishes op. Melaina is tevens bezig met een project dat Urlicht heet.